Vierhonderd getuigen. Dertien minuten. Eén glas dat niemand heeft aangeraakt.
Zaterdag 6 oktober 1979. De Meridian Falls Grange Hall, het verenigingsgebouw van de plaatselijke boerenvereniging in Meridian Falls, Iowa, zit vol voor het oogstbal: het koor op het toneel, de taart aan de ene kant, de bar aan de andere en vierhonderd boeren met hun gezinnen op de dansvloer. Om 22:20 houdt Walter Roemer (61), eigenaar van de graansilo en voorzitter van de gemeenteraad, de toespraak van de voorzitter. Om 22:38 gaat hij aan de eretafel zitten, pakt het glas dat voor hem klaarstaat en drinkt. Om 22:41 zakt hij op de verhoging in elkaar; voor middernacht is hij dood.
De dorpsdokter stelt hartfalen vast en tekent nog dezelfde avond de overlijdensverklaring. Vier maanden later zorgen een anonieme brief en een weduwe die er nooit een woord van heeft geloofd ervoor dat Walter Roemer wordt opgegraven, en het laboratorium van de staat vindt nicotine in de bodem van zijn glas: in het drankje zoals het was ingeschonken genoeg om twee mannen te doden.
De sheriff onderzoekt de zaak een jaar lang en loopt vast op een muur die alle getuigen samen hebben opgetrokken: het drankje werd om 22:25 ingeschonken en stond op de verhoging, voor het oog van het hele dorp, tot Walter het pakte, en niemand heeft iemand eraan zien komen.
Zes mensen. Een echtgenote op het toneel. Een zoon en een boer op het parkeerterrein, die een bekeuring krijgen van een hulpsheriff. Een barvrouw die het drankje inschonk. Een beheerster die de enige sleutel had. Een dokter die niet goed keek.
De zes mensen die de sheriff heeft verhoord, met de rol van elk van hen op de avond van het bal:
Het oogstbal is de meest sociale zaak van de verzameling, en de zaak die we aanraden voor een moordavond met vrienden. Het decor is een afgeladen dorpsbal, de mensen in het dossier lopen van het koor op het toneel tot een hulpsheriff die op het parkeerterrein bekeuringen uitdeelt, en het kernprobleem leg je in tien seconden uit: een glas stond dertien minuten voor vierhonderd mensen. Iedereen aan tafel snapt het meteen, en dat helpt een grote groep bij elkaar te houden.
Het dossier heeft zeven mappen: vier tot zes spelers kunnen ze verdelen en hebben elkaar aan het eind toch nodig. Reken op twee tot drie uur; de moeilijkheid is 4 van 5. Het speelt het best in een kamer, ieder op zijn eigen telefoon, pratend via de chat. Het gaat over vergiftiging en een paar volwassen thema’s: het meest geschikt voor spelers vanaf 14 jaar.
Noem de persoon die het drankje heeft vergiftigd. Eén beschuldiging. Elke conclusie in de oplossing steunt op minstens twee documenten. Nergens op deze site staat ook maar één hint.
Twijfel je nog? De eerste zaak, Laatste ronde in de Bluebird, is gratis en speelt op dezelfde manier. Begin daar of kies een ander dossier.
Laatste ronde in de BluebirdEen lege kassa. Een dichte koelcel. Eén spoor in de sneeuw.GRATIS · 30 docs · 4/5
Dood in de slaaptreinEen deur op de grendel. Een raam dat niet open kan. Een heupfles die hij zelf had gevuld.Premium · 28 docs · 4/5
De onbekende vrouw uit kamer 14Voordat je weet wie haar heeft vermoord, moet je weten wie ze was.Premium · 29 docs · 4/5
RadiostilteTot vier uur in de uitzending. Om tien over vijf aangetroffen achter de mengtafel.Premium · 27 docs · 4/5
Het extra uurDe nacht telde vijfentwintig uur. Het werd twee keer één uur.Premium · 27 docs · 5/5